Een rimpelrokje met een gouden randje

IMG_3491

Een tijdje geleden had ik een luxeprobleem. Een bon van Julija’s shop die ik móest gebruiken, want hij zou vervallen (of was misschien stiekem al een beetje vervallen – in Julija’s shop werken lieve mensen). Mijn oog viel op een coupon van deze groene stof met gouden bolletjes. Zo’n tetra-double-gauze achtige stof, want dat is in tegenwoordig.

IMG_3494

In mijn hoofd was het al een rokje voor Elle voor ik de winkel uitliep. Ik herinnerde me vaag een tutorial over rokjes met elastiek en vond hem al snel terug bij Mina Dotter. Thanks Isabelle!

IMG_3515

Het is nog wat op de groei. Dat geeft niet, het kind groeit rap genoeg. Een beetje uit luiheid, het patroon van Isabelle begint pas aan 2 jaar en ik had geen zin om te rekenen en te meten. Elle is nu 18 maanden (vandaag!). Een beetje omdat ik al eens iets naaide dat mooi paste en dat ze dan maar een paar keer kon dragen. Het is dus voorlopig een zeer zedig rokje. En ook: elastiek is een goede vriend bij snelgroeiende kindjes.

IMG_3495

Die elastiek vond ik dankzij google bij Madeline de stoffenmadam. Toen ook al en nu nog altijd aan halve prijs te verkrijgen. Voor geen geld dus. En zó mooi!

IMG_3512

Hij liet zich jammer genoeg niet zo goed fotograferen. T-shirtje net te lang en zeer beweeglijk kind, laten we het daarop steken.

IMG_3522

De foto’s maakte ik afgelopen zondag toen wij feest vierden omdat onze oma 92 jaar werd. Haar dochter (mijn tante), waar het feest doorging, is ook al oma en dus was er veel aangepast-aan-kleine-kindjes-speelgoed beschikbaar. Het regende dat het geen naam had, bij momenten, wij zaten droog in de tent, Elle vond al dat onbekende speelgoed veel te interessant om ook maar iets om de regen te geven. Hence de natte poep. Het kind loopt, maar valt af en toe en poepschuift als er trappen naar beneden zijn. Het kon haar niet deren. Onderstaande foto is daar het overduidelijke bewijs van ❤️.

IMG_3516

Ik heb nog een groot stuk van de coupon over. Iemand nog een goed patroon-idee om met zo’n double gauze te maken? Voor kinderen of volwassenen?

Trouwens, om het u gemakkelijk te maken: je kan rechts op mijn blog je e-mailadres invullen en dan krijg je elk blogbericht rechtstreeks in je mail. Easy!

De favoriet van vorige zomer (en winter): de Oempie Loempie

IMG_2873

Of beter gezegd: de Rosa romper van Shakalaka patterns. Nu heet dat blijkbaar zo, vorig jaar heette dat nog Shaka Laka Bum. Daar ergens onstond de bijnaam Oempie Loempie. Nu heet het patroon blijkbaar ook Baby romper in plaats van Rosa romper. Er zijn geen zekerheden meer, mensen. Het is maar goed dat wij het een ding een bijnaam gegeven hebben.

IMG_2872

Geïnspireerd werd ik door dit instagrambericht van Zonen09. Het was instantliefde en ik ging al snel op zoek naar geschikte stof.

De stof is van Liberty, ideaal voor een projectje als dit. Ik kocht ze, samen met de stof voor de voering, bij Julija’s shop, nog steeds mijn favoriete stoffenwinkel van ’t stad.

IMG_2923

Mijn plan was om alleen het bovenlijfje voeren, het was immers een zomers patroontje en wat een gedoe om dat gans te voeren en al. Tot bestuderen van de handleiding me het inzicht gaf, dat die voering het net veel makkelijker maakt om het binnenin mooi af te werken (de elastiekjes aan de beentjes, het splitje in het onderpand zodat het rugdeel net iets verder open kan). En ondanks de voering blijft het een heel luchtig ding. (Het is al bijna jammer dat zoiets voor volwassen niet zo sociaal geaccepteerd is.)

En hoewel het zomers karakter, gaat dat dus perfect in de winter met een longsleeve eronder en een kousenbroek. Deze foto’s zijn in september gemaakt, toen we precies niet goed wisten of we nu voor lang of kort moesten gaan.

IMG_2909

Het patroon schrijft knoopjes voor op de rug maar ik ging voor redelijk luie pitserkes. Ook tussen de beentjes zitten drukknopen voor pampergemak.

IMG_2916

Elle was een maand of 4 (eind juni/begin juli vorig jaar) toen ik het naaide en op basis van haar omtrek en lengte maakte ik toen een 3-6 maanden. Ik moest niet hebben dat het ding pas na de zomer zou passen. Toen zat het ruim. Op bovenstaande foto’s (6 maanden) ziet het er perfect uit. Eén van de laatste keren dat ze het droeg was op oudejaarsavond, putteke winter. Om maar te zeggen: dankzij de rekkertjes en de rimpeltjes past dat máándenlang. Het is zijn werk dus meer dan waard.

IMG_2983

Toevallig maakte ik begin januari nog eens foto’s met de Oempie Loempie, om maar duidelijk te maken dat ik dat dus niet verzin dat dat zo lang past.

IMG_2994

Het is niet dat ik ervoor betaald word, maar Shakalaka patterns heeft echt nog veel andere extreem schattige patroontjes voor baby’s en met zeer duidelijke instructies.

IMG_2964

Ohja, vanaf dat het kind begon te poepschuiven was het voor onze oren iets minder aangenaam, dat dan weer wel. Iedereen die zelf naait weet ook met hoeveel liefde je pitserkes die je er eigenhandig ingeslagen hebt moet opendoen. Het is vooral wonderlijk dat ze de crèche overleefd hebben.

IMG_2955

Ps. Hoe snel groeit dat kind?!

Een eerste #zonen09 voor Elle

IMG_3438

Waar ik zeker van ben, is dat ik de patronen van Zonen09 niet hoef te introduceren. Iedereen kent ze. Ik stond al aan de zijlijn te supporteren toen het allereerste patroon het levenslicht zag ten tijde van Van Katoen en ben ever since zot van alles wat ze verzint.

Ondanks dat ik aan zonen ontbreek, gebruikte ik ze al, de patronen. Voor andermans kindjes en voor mezelf (de grootste tienermaat does the trick). Nu mijn nichtje in de patronen begint te groeien, kan mijn geluk niet op. Want hoewel Zonen09 vooral jongenspatronen maakt, passen die ook bij stoere meisjes.

IMG_3425

Elle wordt deze maand 18 maanden. Geen idee of het een algemeen gegeven is maar deze 18 maander wordt niet graag opgemeten. (Als ervaren hoofdomtrekjes-meter bij Kind en Gezin weet ik dat véél peuters het een drama vinden om gevangen te worden in die lintmeter. Het is duidelijk een ding.) Dus gokte ik zo’n beetje en maakte een 92, de smalle versie. Billie is een t-shirtpatroon waar oneindig mee gevarieerd kan worden, ik ging voor een simpele enveloppehalsversie. Dat zag er groot uit, maar ze past en er is nog ruimte voor bredere schouders (of ligt dat nu aan die hopen stof daar onder die enveloppehals?)

IMG_3440
IMG_3443

Die stof ligt hier al jaren en is van Baba Babywear, de boordjes zijn gemaakt van zwarte Punto di Roma.

IMG_3442
IMG_3432

De foto’s maakten we op een uitgeregende vrijdagmiddag. Het kind vond dat zeer leutig, op de kast mogen zitten, ook al kregen mijn zus en ik een paar keer een halve hartverzakking omdat kruipen op de kast stilzitten zwaar overtroeft. De poster is van Birth Poster trouwens, een 1:1 schaal van hoe mini ze pasgeboren was.

IMG_3433
IMG_3445

(Dat is toch flink dat ik niks schreef over baby shark he? Doo doo doo doo…)

Zeg eens, wat is het volgende Zonen09 patroon dat ik op de planning moet zetten voor dit beweeglijk ding?

Hallo.

IMG_3347

Exit Missy N. En dan dit. Het voelt wat arrogant om gewoon mijn eigen naam bovenaan te zetten, maar hey, it’s me. Ik had geen inspiratie en hou van duidelijkheid.

Wie graag dat soort dingen leest: op een nieuwe blog hoorde een nieuwe about vond ik. En moest je hier belanden zonder omweg via dit blogbericht, maak die omweg dan alsnog even, want het verduidelijkt allicht wat dat hier allemaal vandoen heeft. En duidelijkheid boven alles.

Veel meer dan welkom kan ik hier dus niet schrijven, het is allemaal al gezegd. Rechts vindt u de volgknopjes, want zoals elders al staat: wanneer ik uit de startblokken geraak is nog niet gezegd en als ik 1 ding leerde is dat dat het leven rare bochten neemt bij wijlen.

Voor de gemakkelijkheid:

Hier kan u liken op Facebook.

En hier kan u volgen op instagram.

Ohja, ik recupereerde een dikke 20 blogposts uit het verleden. Omdat ze emotioneel iets betekenen of omdat ze gewoon praktisch zijn om online te hebben.

Dat was het, ik hoop dat u hier geraakt bent want de toekomst is hier (arrogant hé).

Ps. Voor wie denkt dat ik opeens een kind heb: dat is niet zo, het is nog altijd mijn fantastisch nichtje, Elle. Het dochtertje van mijn zus en schoonbroer. Het is gewoon zo dat ik beter pak op foto’s als er een kind mee opstaat.

Werelddag van het vroeggeboren kind.

IMG_9824

Het is weer zover, maar nog geen advent. (flauw, ja)
Oh hallo, zijn jullie er nog? Ik weet, ik blogde lang niet, lang verhaal. Maar vandaag, vandaag kan ik niet omheen.

Alweer, het zesde jaar op rij, dat ik met plezier en liefde schrijf om jullie attent te maken op deze bijzondere dag. 17 november is wereldwijd erkend als World Prematurity Day en dus voor alle vroeggeboren kindjes. Bij uitbreiding ook voor al de mini’s die kort na hun geboorte tijd doorbrachten op een afdeling neonatologie zonder dat ze daarom te vroeg geboren werden (te licht, ademhalingsaanpassing na de geboorte, bepaalde afwijkingen, een infectie opgelopen voor/tijdens/na de bevalling, voedingsproblemen… het kan vanalles zijn). Voor wie hier vandaag pas belandt, ik ben vroedvrouw en werk op neonatologie, al negen jaar (echt, ja, wat word ik belachelijk oud!)

Lees meer »

Er was eens: Van Katoen. #140412

IMG_6508

Exact vier jaar geleden was er Van Katoen. Voor wie het in Keulen hoort donderen omdat je toen nog niet van naaien of blogs lezen deed: Van Katoen was een handwerkevent dat georganiseerd werd door 4 Gentse en 4 Leuvense naaisters (Sharon, Isabelle, Lies, Marlies, Kirsten, Riet, Sanne en Kathleen). Ik mocht samen met deze 8 én véle anderen mijn schouders zetten onder dit groots iets. We zamelden geld in voor het goede doel (Annick for Kenya) en dat was met enorm succes (4000 bezoekers, 60.000 euro als ik het me goed herinner). Het event bestond uit een naaimarathon, een winkeltje met massa’s zelfgenaaide spulletjes en kledij, massa’s workshops en veel randanimatie (ik vergeet een miljoen dingen, ik weet het). Het was iets waar we vele vele maanden naartoe leefden en de dag zelf was zó overweldigend, ik blogde toen dit en daarna niks meer.

Lees meer »

Mediteren, iedereen kan het leren?

Headspace

Na lang twijfelen begin ik te schrijven. Hierna volgt vermoedelijk nog lang twijfelen over wel of niet publiceren. En als ik ooit tot publiceren kom, zal ik vermoedelijk elke twee seconden nadenken over of ik het wel online wil laten staan. Waarom ik dan toch schrijf? Omdat ik dit volgend jaar wil lezen en kunnen beseffen dat ik vooruit ging, met rasse schreden graag, danku. 

Meditatie, klinkt dat woord ook zo vies in jullie hoofd? Zien jullie meteen geitenwollen sokken in bruine sandalen? Zweverige hippies die tijd met hopen hebben? Wierookstokjes en gekke belletjes? En misschien liefst ook nog een paar monniken in een Indiaas klooster, die hele dagen op een berg zitten te niet-denken.

Lees meer »